Unos con la calumnia le mancharon

R Rosalía de Castro
0 Altın Yaprak
I Unos con la calumnia le mancharon; Otros falsos amores le han mentido; Y aunque dudo si algunos le han querido, De cierto sé que todos le olvidaron. Sólo sufrió, sin gloria ni esperanza, Cuanto puede sufrir un ser viviente; ¿Por qué le preguntáis qué amores siente Y no qué odios alientan su venganza? II Si para que se llene y se desborde El inmenso caudal de los agravios Quieren que nunca hasta sus labios llegue Más que el duro y amargo Pan, que el mendigo con dolor recoge Y ablanda con su llanto, Sucumbirá por fin, como sucumben Los buenos y los bravos,

Kamu malı: şairin ölümünün üzerinden 70 yıldan fazla geçti.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.