Invernal (Darío)
R
0
Altın Yaprak
.mw-parser-output .dropinitial{float:left;display:block;line-height:1;text-indent:0;margin:0 .1em 0 0;font-size:3em}.mw-parser-output .dropinitial-indent-fix{display:block}.mw-parser-output .skin-theme-clientpref-night .wst-drop-initial-night-mode-invert{filter:invert(1)hue-rotate(180deg)}@media(prefers-color-scheme:dark){.mw-parser-output .skin-theme-clientpref-os .wst-drop-initial-night-mode-invert{filter:invert(1)hue-rotate(180deg)}}Noche. Este viento vagabundo lleva
las alas entumidas
y heladas. El gran Andes
yergue al inmenso azul su blanca cima.
La nieve cae en copos,
sus rosas transparentes cristaliza;
en la ciudad, los delicados hombros
y gargantas se abrigan;
ruedan y van los coches,
suenan alegres pianos, el gas brilla;
y, si no hay un fogón que le caliente,
el que es pobre tirita.
Kamu malı: şairin ölümünün üzerinden 70 yıldan fazla geçti.
Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş