Keder Süngeri

menekşeleri suladım sırf sana rastlarım diye yıkılıp kalmak var şimdi durmadan duraksamadan (bu tekrarı şairlerin, aynıyı ;amaçsız boş bir seda) içime akan nehirlere çakıl taşları atarım küçük çırpınışlar küçük sevinçler doğsun diye halka yayılır halka genişler tüm bedeni sarar belki, küçücük sevinçler dünyanın ötesinde bir bahar ve bu mevsim terkedilesi bu akşam çekip gidilesi... sokağa çıktım bugün sırf sana rastlarım diye gazete almaya yürüyüşe minnacık toplar; fındıklı, fazla doldurmadım sepeti bir dahakine ya bulamazsam seni.. bu kırgınlık kırılganlık dikiyorum gözlerimi bulutlara bu bulutlar adam olmaz avare bu bulutlar adam olmaz haşarı ve bu bulutlar sana rastlarım diye duruyor orda her birine bir kader biçilsin diye.. bu ne garip yazgı (keder süngeri) iyi gözlemciyim diyorum bahane gözlemciliğimden değil her kuşa her eve her geçene bakışım belki sana rastlarım diye her güne ama küfredilesi sevilesi her güne (onmaz bir bekleyiş müfreze, kanmaz bu hücreler gizemi nerede? bakası geliyor insanın (zülf-ü nigarın) doğası geliyor insanın sen varsan hayatın, kıyısında köşesinde...