Adet Yerini Bulsun

ter boğulmalarında gecemin uykusu iç sızılı bir düşün ortasında uyandı neden tepemde dolaşıyor bu pembe hayalli ayaklar ve neden baş ucumda yalnız kalbimden parçalar çalan çalgıcılar var tahammülüm yok hoş sedaların sahte kalabalıklarına kalkmalıyım yerimden hemen birini susturmalı birini de indirmeliyim yere ama benim ayaklarım yok! yoksa tepemde dolaşan benim ayaklarım mı ne işi var şimdi bunların havalarda neden böylesi pembe hayallerdeler tam da ter vakti soluk savaşı varken dayanamam dayanamıyorum dayanamadım bozdu diye sinirlerimi ve çıksın artık hayatımdan diye alnının ortasından kurşunladım dizlerimi sustu çalgıcılar döküldü ayaklarım yerde ölmüş olmalı şimdi merasim düzenlemeliyim pembe hayalli ayaklarıma bir de güzel olmalı mezar taşı mezar taşının başına hayal çiçeklerinden mavi düşlerden ve pembe umutlardan bir demet çiçek bırakmalıyım adet yerini bulsun diye