Elbet Yeter İnsanlığa

önce sevgi istedim filizlensin istedim ölü toprakta çiçek gök istedim mavi deniz istedim dalgasız hayat istedim zulasız ve dost istedim yürekten/çıkarsız dün bitti bugün an meselesidir yarına ulaşır mı ki ayaklarım önce sevgi istedim filizlensin istedim ölü toprakta çiçek gülüşler istedim masumluğunca çocuk göz istedim sıcak el istedim üşüyen yüreğimin üzerine koyacak ama hiç istemedim duruşumu kapılarda arsız ve fütursuz duracak kadar bir tokalaşma bir kucaklaşma elbet yeter(di) insanlığa (önce sevgi istedim...!) sonra aşk istedim kırmızı yediveren güllerini kıskandıran bereketi bugünden yakın yarına geç kalmayacak ömür dediğimiz nedir ki ha bugün ha yarın solacak