İnsanlık!

Pislik(!) mişim he mi, peki sen nesin? Daha dün zelilken, olmuşsun veli! Güvendiğin kimdir, söyle kimlesin? Az dur! Elbet hesap sorar bu deli! ... İtin ağzı ile haram mı oldum! Çanağı tutup da neye gülersin? İftira, yalanla, doldukça doldum, Tükürme rüzgara, sonra yalarsın! ... Taklit edermişim yazdıklarını! Neyi taklit ettim, göster bakalım. Sen nereden buldun düzdüklerini! Senin değil ise getir yakalım. Bilirim derdin ne, nedir görevin, Ahtapot kolların, saldığın yeter. Yıkma ocakları, yıkılır evin, İnan mazlumdan da olursun beter. 'Şefkat Ana' gibi, koşup güzele(!) Eteği altına, saklanmak niye? Güne değil, dön bak, düne ezele, Adımı batırıp, aklanmak niye? Korkupta susarım sanma zennube! Ucuz reklamlara karnım tok benim. Yalana dolana banma zennube! Basit insanlarla işim yok benim. Küfür felsefemi(!) başlatmasaydın, Çirkeflik ne imiş, görmezdin böyle. Durduk yere canım, haşlatmasaydın, Sözümü dizeye sürmezdim böyle. Soy-sop öne sürüp, naranı atma, Bu âlem seni de beni de bilir. Din ile imanı, her şeye katma, Unutma insanlık en başta gelir