Katlim Helâl

ben ki yıldızlar altında üşürken gecenin bir vakti ve yalvarırken ayın ondördü hâllerine gül yüzüme! gül yüzüme! diye diye, inlerken bilsen, ne çok tükettim umutlarımı adın üstüne kahrın üstüne ve sırf, inadın üstüne biz ki biz olamadık hiç kaldık kapı aralarında hep ben, sen, o olduk avuçlarımız açık ve balçıkla sıvanırken yarınlarımız yığıldık üst üste gözlerimiz açık oysa biz olmalıydık, sarmaş dolaş görebilmeliydik ötekileri ve ötekilerin benim, onun/ senin başın üstüne başımız üstüne! "böl, parçala, yönet" hanedanlığını kurmakta olduklarını aslında yoktu birbirimizden farkımız ama illâ ki, bir fark aradık karakışlara yazılsın diye yazgımız ve kimimiz masumları oynadık kimimiz cellât kesildik ağıt ağıt şivan şivan biçilirken ömrümüze bedel şimdi, ey yâr her yara kabuğuna dert yanar /benim sana yandığım gibi ve her yara deşildikçe kanar /benim sana kandığım gibi sus, uzatma! Biliyorum, katlim helâl… 18 Ekim 2009