Saçım Uzun Elim Hamurlu

Ben bir kadınım, saçı uzunlardan... Ben bir kadınım, elimin hamuruyla düşüncelerini yazmaya çalışanlardan… Fesuphanallah! Tozuttum galiba. Tuhaf tuhaf yazılar yazmaya başladım. Bugün yine solumdan kalkmış olmalıyım. Ki ne zaman solumdan kalksam antenlerim daha bir duyarlılaşıyor ve daha bir dalıyor hayatın içine, düşüncelere. Hâl böyle olunca da başlıyorum hayatın köşesinden, kıyısından fikrime düşenleri yazmaya… Yazmak. Hem de saçı uzun, eli hamurluyken yazmak. Ne faydası olacak ki yazmanın. Hele de birileri bu toplumun dörtte üçünü oluşturan insanına 'Böcek Sürüleri' derken… Ama ne yazık ki ve üzülerek bu benzetmeyi bir yandan büyük bir haksızlık ve insana saygısızlık olarak görürken bir yandan da haklı olarak görüyorum… Eğer böcekleşmeseydik böylesine sırtımızdan geçinen bir takım aydınlarımız, ünlülerimiz, pastadan büyük lokmayı ben yiyeceğim hesabıyla yatıp, hesabıyla kalkanlarımız ve inleyen onlarca insanın iniltilerini duymayanlarımız olur muydu hiç? Ah güzel ülkemin, güzel insanları! Ne çok yazılacak dertleriniz var sizin… Ve siz dertlerinizle cebelleşirken, sizi(bizi) insan yerine koymayan ne çok kendini bilmezler var. Çobanı insan ve vatandaş yerine koymayıp, verdiği oy'un bile oy sayılmadığını düşünenler gibi… Oysa sizler değil misiniz bu ülkede büyük çoğunluğu oluşturanlar. Sizler değil misiniz ülkeyi yönetenleri yönetime getirenler… Ve hâl böyleyken de ne yazık ki böcek sürüleri yerine konulan yine sizler oluyorsunuz. Yani bizler… Neler oluyor bana ya! ? Neden böyle büyük laflar etmeye başladım. Nereden çıktı şimdi yönetenle yönetilenler meselesi… Boşuna tozuttum demiyorum ben. Al işte tozutmanın bir örneği. Artık susmalıyım. Susmalıyım çünkü boyumdan büyük işlere karışmam sakıncalı olabilir. Elimin hamuruyla bu gibi konulara el atmak harcım değildir. Hem ben yazar falan da değilim. Ne yılar yılı tebeşir tozu yutmuşluğum ne de yığınlarca kitap okumuşluğum vardır (Böcekgillerden olsam gerek! ...) Benim yazarlığım olsa olsa gören gözlerimdir. Hayatın sesidir. Yaşanmışlığımdır belki de. Kim bilir… Evet artık susmalıyım. Neme lazım, şimdi biri çıkıp da 'Sus! Susmazsan sıra sana gelecek' derse ben ne yaparım o zaman... Gel de susma! Erkeksen gel de susma! (hele bir de kadınsan) Tamam susacağım. Susacağım da, bir dörtlük yazdıktan sonra; Eksile eksile, sıfıra koştuk, Kıbleyi şaşırıp, kâfire koştuk, Akıl serden gitti, küfüre koştuk, Acep ne olacak, hâlimiz bizim? İmza: İşte sustum… Susmak gerek! Ne de olsa saçım uzun... Elim hamurlu...