Renklenir Yalnızlığın
S
0
Altın Yaprak
sesimi çaldı rüzgarlar alıp götürdü
engebeli yollara savurdu soluksuz kaldım
neden diye sordum nedene, harf eksildi cevapsız kaldım
yalnızlık sende ne kadar yalnızdır ki
acısını salarsın dört bir yanıma
rüyada bile imkansızlaşır bu aşk
ıstırap ve böylesine uzaklık varken
ne desem başka ne anlatsam ki sana
ırak dur işte dokunma yalnızlığıma
masallarla işim yok bırak beni bana
olmaz deme sakın başka laf etme
lafının altında kalır da doğrulamazsın
aşk dersin sevda dersin sen ve ben dersin
maalesef
acılar getirirsin acılarımın üstüne
zorda kalır yalnızlığım anlayamazsın
sessiz soluksuz cevapsız hayatımda
ısınmayan içim daha bir üşür
nedenler de donar bu yürek kurtaramazsın
uzaklaşmam gerek geldiğinde kapıma aşkın kokusu
zor gelse de yalnızlık acısa da her bir yanım
aşkı sevdayı veremem ki sana
kırılmış dalım dökülmüş yaprağım bitmiştir baharım
duydun sesimi anladın halimi unutmalısın beni
umarım yakında karşına bir bahar çıkar
renklenir yalnızlığın gönlünde çiçekler açar
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş