Veda Anısı

bekledim özledim içimde hasretinin çığlığı yükselirken çıkıp geldin maviydi giydiğin gömleğin sahi o sen miydin? mutluydum bıraksam gözlerine kavuşan gözlerim dillenecekti haykıracaktı evrene sevdalı olduğumu unutacaktı senin bir suç benim bir suçlu olduğumu bekledim özledim çıkıp geldin ve çekip gittin bir veda anısı kaldı gözlerimde mavi gömleğin sonradan farkettim ne çok ağladığımı ardından sonradan farkettim yüreğimde katledilmiş kırmızı karanfilleri oysa seni sevmiştim! dinlerken bir ayrılığın başucumda söylediği şarkıları sonradan farkettim bu ağlayış terkedilmişliğin sancısı gebe kalmış bir yalnızlığın gözyaşlarıymış