Yaram/azdın

gözlerimin buğusu kendime değil ağaran saçlarıma ama en çok da sana çocuk ak teller ölüm yakındır diyor/desin! sense böyle büyümeden ne çabuk yaşlandın be çocuk yük oldun! acıdım inledim içlendim ama tutup da ellerinden çıkaramadım inatçılığın tuttu! yüreğimde çakılı kaldın be çocuk biliyordum kalk ayağa desem kalkamazdın kanıyordu dizlerin babasızlığını da biliyordum ama neden gözlerinde gün be gün çoğalıyordu annesizliğin yaram/azdın! ölmezdin de ıslandıkça yağmur altında kızamık ve zatürreden inan ki çocuk en az senin kadar ben de isterdim sevmeyi /sevilmeyi ne olduysa aha şurama eli değdi değeli yalancı sevgilerin içimde senin kahrın dışımdaysa benim kahrımdan oldu olanlar buza kesti yüreğim üşüme çocuk! ve şimdi ölme! sırası değil ölmedim ki ben daha çocuk say ki hayatın it canlısıyız sırt sırtayız az daha dayan az daha dayan! yalnız başına da ölünmez ki be çocuk...