قصیدهٔ شمارهٔ ۵۸ - در ستایش ابوبکر بن سعد

С Саади
0 Altın Yaprak
وجودم به تنگ آمد از جور تنگی شدم در سفر روزگاری درنگی جهان زیر پی چون سکندر بریدم چو یأجوج بگذشتم از سد سنگی برون جستم از تنگ ترکان چو دیدم جهان در هم افتاده چون موی زنگی چو باز آمدم کشور آسوده دیدم ز گرگان به در رفته آن تیز چنگی خط ماهرویان چو مشک تتاری سر زلف خوبان چو درع فرنگی به نام ایزد آباد و پر ناز و نعمت پلنگان رها کرده خوی پلنگی درون مردمی چون ملک نیک محضر برون لشکری چون هژبران جنگی بپرسیدم این کشور آسوده کی شد کسی گفت سعدی چه شوریده رنگی چنان بود در عهد اول که دیدی جهانی پر آشوب و تشویش و تنگی چنین شد در ایام سلطان عادل اتابک ابوبکر بن سعد زنگی

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.