رباعی شمارهٔ ۶۷
С Саади
0
Altın Yaprak
با دوست به گرمابه درم خلوت بود
وانروی گلینش گل حمام آلود
گفتا دگر این روی کسی دارد دوست
گفتم به گل آفتاب نتوان اندود
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş