رباعی شمارهٔ ۶۸
С Саади
0
Altın Yaprak
من دوش قضا یار و قدر پشتم بود
نارنج زنخدان تو در مشتم بود
دیدم که همی گزم لب شیرینش
بیدار چو گشتم سر انگشتم بود
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş