شمارهٔ ۱۱۹
С Саади
0
Altın Yaprak
یارب این نامه سیه کرده ی بی فایده عمر
هم چنان از کرمت بر نگرفته ست امید
گر به زندان عقوبت بریـم روز شمار
جای آن است که محبوس بمانم جاوید
هر درختی ثمری دارد و هرکس هنری
من بی مایه ی بدبخت تهی دست چو بید
لیکن از مشرق الطاف الهی نه عجب
که چو شب روز شود بر همه تابد خورشید
ما کیانیم که در معرض یاران آییم
ماکیان را چه محل در نظر باز سپید
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş