شمارهٔ ۲۰۷
С Саади
0
Altın Yaprak
گر از خراج رعیت نباشدت باری
تو برگ حاشیت و لشکر از کجا آری
پس آنکه مملکت از رنج برد او داری
روا مدار که بر خویشتن بیازاری
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş