Ben Seni Sevenim! Dedi..

İşte güneşli pırıl pırıl yeni bir günün sabahı.. Yeniden doğdum yeniden doğan güneş gibi. Karanlıklar karanlık geceye karıştı. Yeni gün doğumuyla ay, ışıl ışıl yıldızlarla kaybolup gitti. Mavi beyaz bulutlar kaplamış gökyüzünü. Güneş bile bir başka doğmuştu bu gün. -Günaydın! ! diyor usulca sıcacık sevgi dolu bir ses. Durdum Şöyle etrafıma bakındım Fakat kimsecikler yoktu Ama bir ses bana evet bana: -Günaydın! demişti.. oysa etrafımda kimsecikler yoktu yalnızdım. O zaman bana kim "Günaydın" dedi? Bir an duraladım Aman Allahım! Bana "haydi gülümse" diyordu Olmaz demeyin sakın -Ben mi? diyorum Güneş daha bir başka ışık saçıyordu Sanki daha canlı daha parlak. Bir an gözlerim kamaşıyor. Yüzümde şaşkınlıkla hafif bir tebessüm Birazda utangaç. Peki diyebiliyorum usulca. Düş olduğunu sanıyorum Yumuyorum gözlerimi Uzatıyor ellerini -Tamam haydi uzat elini! -Tut tutsana ellerimi! -Gözlerini yumma aç -Işığımın gücünü gör -Aydınlatsın yüzünü -Aydınlatsın dünyanı -Yaşam yolunu aydınlatsın -Haydi gör beni duy sesimi -Bak senin için doğdum! Şaşkın ürkek uzatıyorum ellerimi. Bir garip sıcaklık doluyor içime Sımsıkı tutuyor ellerimden -Korkma hep seninleyim -Kaybolsam da gecenin karanlık kollarında ben hep seninle olacağım seninle. Zorla konuşmaya çabalıyorum Peki sen kimsin? kimsin sen? -Ben sevgiyim..Ben saygıyım. -Ben sadakatim hep seninle olacağım -Çünkü ben evet BEN SENİ SEVENİM