23 Nisanlarda...

Dağıl, ey göklerimi bürüyen gam bulutu! Ölüm yağdıran öfken yıldırmaz bu umudu… Bu umut gökler gibi bir çift gözde parladı; “İlk hedef Akdeniz’dir” diyen sözde parladı. Bu umut damlacığı oldu her çölde vaha, Bu özge bir güneşti doğacak her sabaha. Bu umut egemenlik, özgürlük umuduydu; Görmeyen onu gördü, duymayan onu duydu Bu umudun açtığı gözlerde uyku olmaz, Bu umudun girdiği yürekte korku olmaz! .. * * * Ya kahrolup yitecek, ya var olacaktı Türk; “Ya istiklâl, ya ölüm” buyurmuştu Atatürk… Destan gibi dinledi tarih bu şanlı sesi, Dindi tüm mazlumların dinmeyen inlemesi… Şimdi bekçisiyiz biz özgürlüğün, barışın; Önündeyiz uygarlık denen zorlu yarışın. Ey Asyalı çocuklar; Afrikalı çocuklar; Bu bayramda sizin de sevinme payınız var. Bu bayram karanlığa doğan gündür, uyanın! Atatürk’ten size de selamlar var, inanın… Her gün yeni bir güneş doğup batar ardarda; Bu güneş ki; hiç batmaz Yirmi Üç Nisanlarda…