Aramak için en az iki harf yaz.
1944 yılında Ağrı’nın Patnos ilçesinde dünyaya gelen Sadettin Kaplan, ilk öğrenimini doğduğu ilçede, orta öğrenimini ise parasız yatılı olarak Erzurum Lisesi’nde okudu. 1964 yılında girdiği Astsubay Okulu’ndan 1966 yılında mezun oldu. Jandarma Teşkilatı içinde, yurdun muhtelif il ve ilçelerinde 20 yıl hizmetten sonra kendi isteğiyle emekli olan yazar; bu tarihten itibaren profesyonel olarak yazmaya başladı. Ordudayken de birçok sanat ve edebiyat dergisinde şiir ve hikâyeleri yayınlandı. Hareket, Boğaziçi, Ece, Ede, Edebiyatta Çığır, Kültür ve Sanat, Size, Türk Edebiyatı bunlardan bazılarıdır. Emekli olduktan sonra Türkiye Gazetesi, Türkiye Çocuk Dergisi ve TGRT televizyonunda yazar ve senarist olarak çalışan Sadettin Kaplan, edebiyatın hemen her türünde yazan ve eser veren bir imzadır. 11 Haziran 2016 tarihinde Kocaeli'nin Gebze ilçesinde vefat etti.
Sert esiyor hıyabanda bu rüzgâr, Yüzyıllar eriyor bir gün içinde. Bu sabah havada bir gariplik var; Dolmabahçe yine hüzün içinde……
Sevda; ahde vefa, sözde sebattır. Seven için her gün "14 Şubat"tır...
Dağıl, ey göklerimi bürüyen gam bulutu! Ölüm yağdıran öfken yıldırmaz bu umudu… Bu umut gökler gibi bir çift gözde parladı;…
Hava soğuk, toprak soğuk, taş soğuk, Beyaz bir tüy gibi kar taneleri… Isınmıyor ellerimiz, kış soğuk, Gerçek soğuk, hayâl soğuk, düş soğuk,…
Kükredi bir yanardağ ve devler dize geldi, Göklerden zaferlerin müjdesi bize geldi, Ankara’dan kopan çığ, ta Akdeniz’e geldi;…
Toprakta kan olursa, Uğrunda can olursa, Canlar kurban olmaz mı? Adı “Vatan” olursa……
(Anadolu’dan Mehmed’e) Yine uğulduyor can fırtınası, Nereye bu sefer böyle Mehmed’im?…
-Sn. İsmail Müftüoğlu’na- Ölü müsün sağlara sunulan zerde misin Zaman ağaca çıkmış sen hâlâ yerde misin…
Bir ölü var yatağında pörsümüş Dirilir umuduyla nabzı hep yoklanıyor Bir çiçek var çiğ düşmeyen bahçede Her sabah bir katmerli gül…
Ve koptu takvimden bir yaprak daha, Mor bir kahkahadır akşamın sesi… Bunca susamışken gönlüm sabaha, Sustu içimdeki at kişnemesi……
Hayal ekmeği gibi tombul sıcak yuvarlak Dağların sofrasına can gibi indi güneş Sonsuzu içen ufkun çatlak dudaklarına Bir dudaktan damlayan kan gibi indi güneş…
Gün battı sürünecek geceler ardım sıra (Her batan gün hayatın düşen bir yaprağıdır Her akşam ömür denen yolun bir durağıdır) Dumanlı gözlerimde ufuk isli bir çıra…
Gittin bir akşamüstü akşamcıl gülüşünle Sürüyüp eteğinde en taze akşamları Günün dönemecinden düne dökülüşünle Sararttın gözlerimde firûze akşamları…
Bir türkü çığlaşır çağlara karşı İçimde koptukça bir kopuz teli Eserken başımda sevdanın yeli Bülbül figan eder bağlara karşı…
Ürküttüler gözümde dinlenen yağmurları Artık su içmiyorlar avucumdan serçeler Kapatın gözlerime açılan pancurları Çarpar beni ışıklar, ışıklar beni çeler…
15 / 227 gösteriliyor
Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.
