30 Ağustoslara...

Toprakta kan olursa, Uğrunda can olursa, Canlar kurban olmaz mı? Adı “Vatan” olursa… Can atar kan çiçeğim tutuşan karanfile, Tarihe gelincikler yeşerttim kanım ile… Atımın nallarının izi vardır her haç’ta, Hâlâ türküm söylenir Kosova’da, Mohaç’ta… Malazgirt’ten doğan gün balkıdı Çaldıran’a; And içip Al Sancağa, bal dedik baldırana… Koca tarih, bu sırrı gömme daha derine; Gün mü güldü Prut’ta bir ırkın kaderine? .. Atımın ayağına kapandı karlı dağlar, Nal seslerimiz ile başlayıp bitti çağlar… Üzengimi öpenler bugün düşmansa bana? Biline ki, doğarken can adarız vatana! .. Sus sözümün üstüne, Bas közümün üstüne, Ha bastın toprağıma; Ha gözümün üstüne! .. Tarih kalemle değil, kan ve canla yazılır, Gönüllere sığmayan bir imanla yazılır… Şahidimdir melekler; ölümüm başka benim; Bir can adağım vardır o sonsuz aşka benim… Ebed burcunda doğan günde ezel gibiyim; Bir damladan ummana varacak sel gibiyim… Bağrımda bayraklaşır toz-tomurcuk bir yara; Dalgalandıkça günler Otuz Ağustoslara… Birden kabarır öfkem son şehidin sesinde, Ta Arş’a kanatlanır atların yelesinde: Atlarım, Bora mıydı, Tayfun muydu adınız? Şimşekler! ... Kılıcımı nereye sakladınız?