Akşamın Rengi

Hayal ekmeği gibi tombul sıcak yuvarlak Dağların sofrasına can gibi indi güneş Sonsuzu içen ufkun çatlak dudaklarına Bir dudaktan damlayan kan gibi indi güneş Bugünü “dün” ederek geçiyorken “yarın”a Umutsuz ocaklarda küllenen kordur akşam Günün son dilimini yutunca bir dağ ardı Korku kanatlı rüzgâr yüreğe hasret taşır Uyur bir devin başı bir dilberin dizinde Bir peri beynimdeki cinlerime sataşır Ruhumun fırtınalar uluyan denizinde Beni göklere çeken bir anafordur akşam Günbatımı akşamın açık penceresinde Boyalı gülüşüyle bir sokak yosmasıdır Bu gülüşün altında tükenir ezilirim Bu gülüş ölen günün ufuktaki yasıdır Akşamın deva bulmaz derdini ben bilirim Umutların tükenip sabrın bittiği yerde Yumruk yemiş göz gibi yine mosmordur akşam