Anlayamadığım

Bir ter damlası gibi süzüldün şakağımdan Ölüme öykünerek şahdamarın üstüne Alnımın ortasına küçük bir nokta koyup Varla yok arasında işte bu çizgi dedin Bir kuş teleği gibi uzandın sereserpe Yorgun yorumlarımın yatağına her gece Her sabah kulağıma bir volkanı kükretip Gün boyu duyacağın yalnız bu ezgi dedin Bir kaval sesi gibi tutuştun nefesimde Soluduğum türküden solucan gibi geçtin Kör gözümü asıp da gönlümün duvarına Özünü göreceğin biricik gözgü dedin Av bendim avcı bendim sav bendim savcı bendim Suç bendim sorgu bendim yanılmaz yargı bendim Her akşam bin ölümü giydirdin bir ten gibi Her sabah bu hâlime değişmez yazgı dedin