Ay Batarken

Sen çoktan uyumuştun Ay batıyordu Bozkır bir türküydü çoktan unutulmuş Unutulmuş nabzında atıyordu gecenin Doludizgin kısrakların nal sesi Bir baykuş Boynunda aslan yelesi Ve gözünde şafağın çapaklı ışıkları Seni sorguluyordu yorgun düştüğün yerde Gölge uyutuyordu bir kavak çaya karşı Dilleniyordu derdin dilsiz münadilerde Son kurtlar uluyordu son dolunaya karşı Gözü kanlı ve ağzı köpüklü vadilerde... Sen çoktan uyumuştun Ay batıyordu Batıyordu bir gemi susamış bir denizde Denizin ayağına yıldızlar batıyordu Birden Ayın batmakta olduğu yerden Bir çağla koparıldı dalından çığlık gibi Son bâkire iğrendi iffetinden Sen hâlâ uyuyordun ay batıyordu Cinler dev besliyorken Bir karınca etinden... Sen çoktan uyumuştun Ay batıyordu Batası bu şehrin arastasında Yılgın yılanlar güvercin gözü satıyordu Gece süt kıvamındaydı bozkırın bakır tasında Sütleğen dallarında sürüngenler Sütsüz ışıkları parlatıyordu Yoz yıldızlar yağıyordu senin boz yatağına Sen hala uyuyordun Uyuyordu uyluğuna uygunsuz uzantılar Başını koyduğun taş altını ıslatıyordu Sen hala uyuyordun Ay batıyordu…