Bahar Özlemi

Bozkır ufuklarında mor akşamı soluyan Bir kara tren gibi geçtin içimden yine Buhar-buhar duman-duman ey yar Ey buğulu bardakta susadığım bengisu Vefasız yar merhametsiz zalim yar Ne zaman son bahçeme uğrayacak ilkbahar Adları konulmamış çocuk çığlıklarınca Yırtılınca düdük sesi trenin Yırtıldım nesebi gayrı sahih akşamın Bakire çarşafında Yırtıldı fırtınada coğrafyası gözümün Tarih düşürdüm güne takvim gibi yırtıldım Öldüm aslanlar gibi başım dik ve alnım ak Ölüm korkusu denen canavardan kurtuldum Bak çiçeğe durdu dallar yeniden Yeniden esmeye başladı rüzgâr Serin-serin Üzülme yaşarken öldüğüm için Nerde ellerin Beni hayata bağlayacak düğüm için Sensizim kurşun gibi geçtin içimden ey yar Binlerce kibrit çaktık bir ateş yakmak için Neden bunca hasretlik Bir gül bırakmak için Ne zaman son bahçeme uğrayacak ilkbahar