Celp Kâğıdı

Aradın güzelliği besmelesiz benizde Sevgiyi mızrakların ucunda alkışladın İlkyazın sularını yıkadın son denizde En sevimli düşmanın yüreğinde kışladın Bâkire bir akrebin visalinden her gece Kirlenmiş kuşluklara uyandın yine bâkir Her bedestende seni mezat etti bu cüce Ey ruh/ varlık içinde nefse el açan fakir Unuttun da tül gibi türküsünü ezelin O yırtık şarkılara çığlığını yamadın Uydun da nağmesine hariçten her gazelin Gönül teline vuran mızraba uyamadın Sana verilmedi mi “sefer görev kâğıdı” Söyle ey ruh/ senin mi giyindiğin şu beden Gözlerinde hasretin kurumuş son ağıdı Yürüyüp gideceksin celp gelince Şubeden