Gülüşün

Parçalanan bir camdı gülüşün kaldırımda Kaldıramadı kahkahanı zamanın kaldıracı N’olur bir daha gülme şaşı vitrinlere karşı Vitrinler dert vitrinler baştanbaşa acı Vitrinler hınç vitrinler öfkeyle boyalı kin Işıltılı bir yılan boydan boya çarşı Dükkânlar tekin değil Ne zaman istesen gelebilirsin Takılıp bir türkü gibi rüzgârın eteğine Etekleri uçuran uçurum rüzgârları Uçurduklarından sorumlu değil Ne zaman istesen silebilirsin Yazmışsan gönüllere sevdaları eğreti Eyersiz atlarda üzengi olmaz Elindeki her şey yular değil Ne zaman istesen ölebilirsin Bağlayıp nefesini bağlamanın teline Bir uzun hava gibi yürürsün eceline Ölüm son türkü değil Ne zaman istesen gülebilirsin İliştirip dudağına kandamlası bir gül Gül gülebildiğince için-için ağlayıp Yeter ki yansımasın gülüşün vitrin camına Ölüm ne ki can atarsın ölümler ölümüne Hele bir gül