Kan Vurdukça...

Dal ucuna asakoymuş kulağı Sözler teyellenmiş ucuna dilin Acep hangi kuşlar konar şavkına Kuyulardan katran emen kandilin Yazının düzünde türkü söylerim Umut ufak/ dibi delik zembilin “Kız kölen olayım halim sen bilin” Dal ucuna asakoymuş ayağı Çizme boyatıyor ovada beyler Yana yatmış yumru dağın yamacı Yaylaya çıkınca yamçısız köyler Dağın dolamında türkü söylerim Türküler tellere adımı söyler “Sürmeli gözlerin sürmeyi n’eyler” Dal ucuna asakoymuş gözünü Köstebek tırtıla tünel kazdırır Yağlayıp dilini yılan sırtında Bir yalancı kırk deliyi azdırır Yaylaya yaslanıp türkü söylerim Dilim dolaşırsa Beyi kızdırır “Karadır kaşların ferman yazdırır” Dal ucuna asakoymuş rüzgârı Deli poyraz şu feleğin kastı mı Kara-yağız yiğitleri eleyip Ezogelin eleğini astı mı Kayaya oturmuş maya söylerim Akşam oldu/ gün fitili kıstı mı “Karlı dağlar karanlığın bastı mı” Dal ucuna asakoymuş kovanı Karıncaya ökse olmuş balları Irmağı israfa sokuyor diye Kıyılara bağlamışlar salları Heybeme oturmuş türkü söylerim Talan olmuş bezirgânın malları “Yine yeşeriyor fındık dalları” Dal ucuna asakoymuş aklını Göz seçmiyor gece ak mı/ kara mı Zaman kantarında tarttım özümü Gün düşürdü üç okkadan daramı Sevda bozkırında türkü söylerim Kim duya/ kim sara gönül yaramı “Karlı dağlar yârla açtı aramı” Dal ucuna asakoymuş gönlünü Eli boncuk-boncuk gözyaşı dolu Durgun denizlerden yıldız dermeye Uzanır her gece devlerin kolu Yollar kavşağında türkü söylerim Şu tepenin sağı/ bu dağın solu “Dağlar nerden aşar yaylamın yolu” Dal ucuna asakoymuş kalyonu Kör kürekçi geçivermiş dümene Fırtına rüzgâra rahmet okutur Sahipsiz atları saldım çimene Çölün ortasında Türk’ü söylerim Kan vurdukça bela yağar Yemen’e “Köz düştüğü yeri yakar kime ne”