Kar Yağıyor

Bir-bir uzaklaşmakta konaklanacak hanlar Yolcular yoruldukça, yollara kar yağıyor Heybedeki azığı kim düşünür kim anlar Eller nasırlandıkça, kollara kar yağıyor Nerde o doludizgin gem azıda heyecan Dev bedene yük oldu o kuş tüyü gibi can Ne kırk yılın hatırı ne sunulan bir fincan Bize doğru uzanan ellere kar yağıyor Hayal değirmeninde öğüttük öğütleri Öldürdük içimizde dağ gibi yiğitleri Bu serseri sokakta kanıksadık “git”leri Bin ümitle beklenen “gel”lere kar yağıyor Gönlüme gergef olan yâr hayali nerede Gözlerimin izleri tül oldu pencerede Düğümlendi türküler paslanan hançerede Düştü mızrap sustu saz tellere kar yağıyor Gönlümden elvan-elvan nice hazlar geçiyor Sevda sultanlığında imtiyazlar geçiyor Nice bâkire bahar ne dul yazlar geçiyor Her mevsimde açtığım dallara kar yağıyor