Kim Bilir

Bilemez kimse benim gece yangınlarımı Ben bilirim vuslata yakın iken bu kadar Düğümledim dünlere umut yarınlarımı Muhtacım bugün sana ekmek kadar su kadar Ben bilirim ne kadar yandığımı her gece Benim kadar o alev geceleri kim bilir Kim bilir hangi dilde çözülür o bilmece Bencileyin o dilsiz heceleri kim bilir Silemez kimse benim bahtımdaki karayı Ben silerim, gözyaşım gönlümdeki su kadar Ne olur ey sevgili açma artık arayı Kahrediyor hasretin vuslat korkusu kadar Sanırsın ki sendedir yaranın en derini Kavrulur bu ateşle niceleri kim bilir Kim bilir kim dolaşır aşkın enginlerini Gönülde vuslat denen yüceleri kim bilir