Önce Kuşlar Terkettiler

Önce kuşlar terkettiler bir akşam dikenlere serilen o yorgun maviliği sonra ağaçlar yürüdü apansız dudağı uçuklamış gecenin sahiline bir martı denizini içiyordu dağların damlıyorken sulara bir martının iliği Yaylanıyor kollarında yaylanın yosma bir baharın incecik beli delik bir buluttan sular sızıyor altında ölüme susamış bir su sabahın ipini çözmek üzere dağın ensesinden son seher yeli Bir kavak ovanın orta yerinde tepesinde bir ev iki odalı bir serçe bir parça gökyüzü yırtmış yavrusunun yarasını sarıyor bir güvercin karanlığa uçuyor ağzında kanayan bir zeytin dalı