Toynağı Yarık Atlar

Bir hara ki, orada katırla at eşlenir; Orda yıldırımların fitili ateşlenir... * Aykırı eserse yel karışır sapla saman Karınca yollarında ateşten barikatlar Köhne bir han gibiyse Samanyolu’nda zaman Kişnemez süvarisi olmayan arık atlar Ne zaman ki o atlar ya ölür ya taylaşır Önlerinde tüm dikey engeller yataylaşır Menzile erdirir mi akılsız aşksız ruhu Tarîki bir sarığa düğümlü tarikatlar Daha ne kadar taşır sırtındaki güruhu Yuları demir âsâ nalları çarık atlar Bir yol ki üzülenler bağlana üzen gide Kantarma türküleri tutuşur üzengide Bir yer ki deli bilge/ kıptî padişâhlana Özene aygırlığa iğdiş ve buruk atlar Kırıla gem azıda bir kırbaçla şahlana Bileği prangalı toynağı yarık atlar Alnında güneşlerle günü bekleyen atlar Zamanın yay burcundan yaylanır güne atlar