Aşka Başlarken

Dümene ihtiyaç yok artık, yolculuğun sonudur nasıl olsa Her yeni son, yeni bir başlangıçtır bu sonsuzlukta Kapını ne zaman, kimin çalacağı belli olmaz hiç habersizce çalıverir kapını bir açarsın, bir açarsın, Bir açarsın ışıl ışıl yıldızları andırır gözleri Ve dudaklarından dökülen, sonsuzluğa sürükleyen bir aşk... Güzel olan da bu değil midir? Dalgalara aldırmadan ve rüzgarı alıp arkana Bir başıma yelken açmışken yeni yalnızlıklara Hiç beklenmedik bir anda çıkıp ortaya Bir elin sarılması, bir başın göğsüme yaslanması Ve raksetmek hoyratça, mavi sulardan bir halının ortasında