Erir İçim

Avucumdaki izler çivi yazısıdır; dillenir. Şiirdir okurum coşkun gözlerini. Gökkuşağı saçların, yedi veren çiçeği Duygu akar toprağa, göz yaşlarınca ılık Sarı başaktır duygu, sevgi körpe bir fidan Sen uyu sevdalı yar, ben boğarım dertleri Çiçekler yeşerirken, yol içre erir içim. Gün buruşuk yüzünü göstersin bela gibi Ben sararım elemin en katmerlisini Alnımdaki çizgiler, hayat yolumdur benim Sevgim zamana benim, severim cilvesini Sen uyu sevdalı yar, ben duygu sancısında Sabahlar bana güler, gül içre erir içim. Bir curcuna, bir cümbüş, döner feleğin çarkı Toprağa düşer bir nur, kutsal sesle karışık Bir gelin duvağınca mahremken duygularım Korkmayın yürekleri sevgi dolu olanlar Sen uyu sevdalı yar, ben azap zincirinde Günahımdan sıyrılıp, kul içre erir içim. Yan derdine şairce, duygu dolu yüreğim Gördüğün günlere yan, gelecek günlere yan Sert esip yel misali, kül gibi savrulurken Korkuluk gibi dikil, sarmaşık gibi uzan Uzan ki, boydan boya, bir cami avlusunda Herkes yalan söylesin: " İyi miydi? deyince Sen uyu sevdalı yar, ıstırap benim payım O zaten eski bir dost, yol içre erir içim.