Fırınlandı Yüreğim
S
Sadık Softa
0
Altın Yaprak
Gözlerim gözlerinde fırtınaya tutuldu;
Bakışlarında yandı, fırınlandı yüreğim.
Sanki pervane bu gün, alevlerden kurtuldu;
Yangın yerinde kaldı, kalp denen kelebeğim.
Akşam geceye köprü, şafak güne yol oldu;
Yolcu bildim ömrümü, geceler bana saklar.
Alnımdaki çizgiler, hayat gerçeğim oldu;
Sevda dehlizlerinde, sanki çıkmaz sokaklar.
Kırık kalbin mızrabı, kopuk gönül telleri;
Sarar sarmalar acı, ahtapotta kol oldu.
Yakamdan yapışmışlar, ızdırabın elleri;
Sürükler durur böyle, sanki gönül kul oldu.
Her mevsimde bir durak, her iklimi geçerken;
Pupa yelken açıldık, sanki zamana daldık.
Seyir defterimize, an an günü seçerken;
Bir anafor sardı ki, sanki girdapta kaldık.
Hep dönüyor başımız, kapalı ufuklarda,
Bir yarıştır sürüyor, sonu yok kulvarlarda.
Domur domur terleriz, yakıcı soğuklarda;
Sönük bir nişan arar, gözlerim duvarlarda.
Çankırı-22.04.2004
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş