Gölgesinde Erimek Güzelliğin
S
0
Altın Yaprak
En ücrasına yürümek bir uçtan bir uca,
Kıvrımlarında kaybolmak dudakların;
Sesinde okşanmak sevgiyle sevgilinin,
Seher yelini duymak nefes alışlarında;
Gönlünü hoş tutmak sevgili güzelin.
Serinlemek bir badeyle damla damla;
Gönül yangınını ateşlemek gözündeki şimşekle;
Yakmak ne mümkün, yanmak işidir gönlün;
Sıcaklığını damıtmak bir imbikten;
Gölgesinde erimek güzelliğin.
Çığlıklar çıkar, ışıklar yayılır;
Yüzlerde yayılır dudak kürtünlerinden;
Gülümsemesi görünür oylum oylum;
Gevşer, kurtulur yanak hüzünlerinden;
Gönül yansır, nasip alır gül dudak;
Gül dudak gülümser, gönül güzelliğinden.
Buluşur ışıltısı gözlerin, pırıltısıyla dudakların;
Gerginliklerini atar, taze sevdada yine;
Işıltısı dokunur pırıltısına ve alevlenir;
Gözler ve dudaklar uzar gönül derinliğine;
Yanışı yakışından güzel, güzelin güzelliğinde.
Nefes alışlarında, dudaktan yankılanır;
Umutsuz saplantıları atar, sevda dikleşir;
Gözlerin desteğinde palazır ve güzelleşir;
Dudak aralanır, sevda büyüdükçe gizemleşir;
Alev sarar, yanık yürek, yanar gönül derinliğinde.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş