شمارهٔ ۲۲۴

ز راه عشقبازی این دل شیدا نمی گردد که هرگز از طریق خویشتن دریا نمی گردد تواند آدمی شد اولیا عارف شدن مشکل شود خون شیر در پستان ولی صهبا نمی گردد به خوش چشمی کسی صاحب نظر کی می تواند شد که نرگس سرمه سا گردد ولی بینا نمی گردد سراغ چشم لیلی از غزالان کردنی دارد که مجنون نیست آن دیوانه در صحرا نمی گردد مبادا پای رنجیدن مکرر در میان آید گره چون بر گره افتاد دیگر وانمی گردد سلامت را نمی خواهند رندان ملامت کش به کوی نیک نامی عشق بی پروا نمی گردد زمان تندرستی و جوانی بی بدل باشد که این بیت الحزن چو شد خراب احیا نمی گردد ز بازار دلم با خال آن رو زلف می داند که چون شب در میان آمد دگر سودا نمی گردد سعیدا عندلیب باغ آن رعناست کز لطفش گلی مانند خارش در جهان پیدا نمی گردد