شمارهٔ ۲۴۷
س سعیدا
0
Altın Yaprak
جهان تو را به سر انکسار می آرد
که تا بزرگ شود در فشار می آرد
نسیم خط تو گر بگذرد به سوی چمن
هزار طعنه به باد بهار می آرد
اگرچه بحر پرآشوب و مست و بی پرواست
شکسته کشتی ما در کنار می آرد
هر آن نهال که از آب دیده پروردم
ز شوربختی من شعله بار می آرد
به فکر کرده و ناکرده عمر صرف مکن
که این حساب غم بی شمار می آرد
تأسفات گذشته امید آینده
نهال عمر تو هر دم دو بار می آرد
فریب باده دنیا مخور به رنگ و به بو
که ناچشیده سعیدا خمار می آرد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş