شمارهٔ ۳۳۳

ز عاشق صبر تسکین از دل دیوانه می خواهد نمی دانم چه ها آن آشنا بیگانه می خواهد به استعداد دانش کی توان از خود سفر کردن که قطع این بیابان همت مردانه می خواهد روم از خویش و سیر بوستان سازم که گل امشب ز بلبل ناله از من گریه مستانه می خواهد همان کج خلقی اهل جهان را دوست می دارم که سنگ اندازی طفلان دل دیوانه می خواهد ندانم تخم امید که خواهد سبز شد آخر که من یک دانه زاهد سبحه صد دانه می خواهد برو ناصح به بزم اهل دنیا گرم کن مجلس که گوش طالب خواب گران افسانه می خواهد برای ریختن خون دل دیوانه را هردم سعیدا گه سبو گه جام گه پیمانه می خواهد