شمارهٔ ۴۳۲

بیرون ز عقل هاست در این جا شمار عشق پیداست کار عقل و هویداست کار عشق صد جا شکسته ام سر خم گردن سبو نشکست یک نفس ز سر من خمار عشق رد می کند نخست و دگر می کند قبول اول خزان بیاید و آن گه بهار عشق آب بقا به ذایقه اش خون جامد است آن کس که کام یافته از چشمه سار عشق این است فرق کعبه و بتخانه نزد ما آن سنگ آستانه و این سنگسار عشق در چشم عشق هر دو جهان است یک صدا جام جم است آینه زنگ دار عشق بازی نکرده جان و به خون تر شدی ز عجز یک داو بیش نیست جهان در قمار عشق این آهوان که روی به صحرا نهاده اند دارند جملگی هوس مرغزار عشق مجنون چه چیز و وامق و فرهاد کیستند جایی که گشته لیلی ایشان شکار عشق کوی جنید و وادی منصور فرق هاست این دار عقل آمد و آن دار دار عشق جز عشق و عاشقی ز سعیدا سؤال نیست امروز تازه آمده است از دیار عشق