شمارهٔ ۴۸۳

من دورم و من دورم مهجورم و مهجورم بی روی تو مجبورم بی لعل تو مخمورم بی چشم تو حیرانم بی زلف پریشانم خود گو چه بود درمان من خسته و رنجورم در کعبه و بتخانه در مسجد و میخانه نبود به پریخانه جز روی تو منظورم دنیا به چه می شاید عقبا به چه کار آید این درد و الم زاید آن از تو کند دورم جان بی تو نیارامد دل خون دل آشامد کارم به چه انجامد از دیده بشد نورم بس غصه و غم خوردم من شکوه این دردم از دست تو می گردم لیکن چه کنم دورم هم درد و الم باشد هم محنت و غم باشد این حشمت جم باشد آن شوکت فغفورم ناسوده از این گلشن نی جان و نه دل نی تن لذت چه برد از من روزی که خورد گورم آن یار بعید آمد از بخت سعید آمد از غیب نوید آمد من شبلی و منصورم