شمارهٔ ۴۹۴

س سعیدا
0 Altın Yaprak
به هر چمن که وصال تو را خیال کنم چون گل به خون جگر رنگ خویش آل کنم به صد زبان نشود اشتیاق من ظاهر چو گل به باد صبا گر بیان حال کنم چنان خیال تو جا کرده است در جانم که گر به خویش بیایم تو را خیال کنم امید هست ز لطف خدای بی همتا که قصر و خانه بدخواه پایمال کنم به سر من که زبان خیال محرم نیست به خامه دو زبان چون بیان حال کنم بیار باده و با محتسب بگو چون است که خون دشمن دین را به خود حلال کنم امید هست سعیدا ز لطف همت دوست که عمر باقی خود صرف در وصال کنم

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.