شمارهٔ ۳۹

قومی بگرد کوی فنا راهبر شدند بر چشم دل کشیده و صاحب نظر شدند صاحب نظر شدند که از دار اقتدار در کوی فقر آمده و خاک در شدند قومی بر آستان حقیقت نهاده سر کاین راهرا بپای طلب پی سپر شدند جمعی برهنه پا و سر از یمن فقر پای بنهاده بر سر خودی و تاجور شدند بر دست دل گرفته ز سر تا بپای تن در عشق و پیش تیر ملامت سپر شدند کردند جای درخم چوگان زلف یار چون گوی آن گروه که بی پا و سر شدند وارسته از تعین ظلمت سرای خاک خورشید را معاینه نور بصر شدند از خاک و گل رسیده باسرار جان و دل هم سیر آفتاب و رفیق قمر شدند این طوطیان قند شکر رسته زین قفس با کام تلخ همدم کان شکر شدند بر قلب همچو مس زده اکسیر انقیاد در بوته وداد شدند آب و زر شدند در این مناخ تنگ ندیدند جای امن تصمیم عزم داده بکاخ دگر شدند در کوی دل رسیده فکندند بار خویش آسوده از مهالک سیر و سفر شدند با آنکه بود در دل عشاقشان مقام مانند سر عشق بعالم سمر شدند وصل آورد افاقه و در دور اتصال دیوانگان عشق تو دیوانه تر شدند ای شیر حق ز پرده برون آی کز خفات موران ماده همسر شیران نر شدند از دیدن و شنیدنت ای مهدی صفا دجال سیرتان کدر و کور و کر شدند