شمارهٔ ۴

ای طایر قدوسی بر تن متن و تن ها داری پس ازین زندان بر عرش نشیمن ها با زاغ سیه بودی یکچند درین مجلس با روح قدس پری زین بعد به گلشن ها از خوف توان رستن در مردن حیوانی دارد پسر انسان بر چرخ چه ماءمنها هرگز بنمیرد کس گر بار دوم زاید تا بار دوم زادن داریم چه مردن ها بر خار بیابان ها تا چند توان خفتن مرغی که چرد ریحان بر سنبل و سوسن ها آن راز که گر گوید منصور به دار افتد گفتیم و پرستاران گفتند به برزن ها از شرق بطون سر زد خورشید هو الظاهر می تابدت ار باشد بر بام تو روزن ها در معرکه وحدت پوشیده ز خون خفتان بی تیر چو آرش ها بی گرز چو قارن ها بر رخش خرد زن زین زین خوان زحل بگذر کاین گرگ دغل درد خفتان تهمتن ها ای بنده اگر خواهی آن طنطنه شاهی زی گلشن اللهی بگریز ز گلخن ها خاکستر ما سازد هر قلب که باشد زر اکسیر مهماتیم ما سوخته خرمن ها ای وادی حیرانی گم گشته بسی دارد در خاطر ما باشد صد موسی و ایمن ها ای اختر روزافزون دل را گهر گردون بی لعل لبت از خون لعلست چه دامن ها حال دل عاشق را می پرسی و می درد مژگان تو خفتان ها ابروی تو جوشن ها زین پرده برافکندن اندازی و افروزی در شهر چه شورش ها بر چرخ چه شیون ها ماه آوری از طوبی ای آدم کروبی ای خارق عادت ها ای مبدع دیدن ها آزار صفا کردن خون در دل ما کردن با دوست جفا کردن بهر دل دشمن ها