بند ۴۳

غلطان به خون و خاک تو را پاره تن دریغ عریان ستاده بر سر نعش تو من دریغ مقطوع از برادر و خواهر غریب من ممنوع از اعانت فرزند و زن دریغ بالقطع از کشاکش غم کردمی قبا خصم ار گذاشتی به تنم پیرهن دریغ بعد از تو زنده ایم و ندارم به هیچ وجه عذری از این گناه به وجهی حسن دریغ دست ار دهد سر افکنمت در قدم چو خاک حاشا که بر تو آیدم از جان و تن دریغ ببر دمان غریق دم از روبه دمن شیر خدای حیدر اژدرفکن دریغ جم را ز جور جن دغا جایگه به خاک دارای تخت و تاج و نگین اهرمن دریغ جز نقص و نفی نسل نبی نیست در نظر جایی که جانشین صمد شد وثن دریغ ماند از غم بنین و بناتت نهان و فاش جاوید روز و شب همه بر مرد و زن دریغ پیش از شهادت تو چرا منشی قضا کرد این قدر مسامحه در مرگ من دریغ نخلت نگون و نسترنت غرق خون و باز سرسبز و تازه سرو سمن در چمن دریغ هر جانبم غمت به میانم گرفته تنگ نتوان کناره کردنم از خویشتن دریغ از خوی خصم خیره و از خون زخم ها ما رخ آلاله رنگ و تو گلگون بدن دریغ نسپردمت به خاک و گرفتم طریق شام انداختم میان رهت بی کفن دریغ از بانگ وا اخاه به گردون نوا فکند آتش به جان ناحیه نینوا فکند