بند ۴۹

چون عمر خویش قافله را در گذر ببین از کربلا به کوفه مرا ره سپر ببین تشویش و اضطراب بهر جان و دل بجوی تغییر و انقلاب بهر بوم و بر ببین هر روز و شب به منزل و ره این سفر مرا از ریگ راه و اشک روان خواب و خور ببین بنیان عیش و مرگ مرا در حضر بپای سامان ساز و برگ مرا در سفر ببین دل همنشین و ناله ندیم اشکم آشنا رهزن رفیق و سلسله ام راهبر ببین بعد از تو ای پدر به جهان سینه ی مرا ناچار پیش تیر بلاها سپر ببین چشمی به این غریب مریض از تعب نگر لختی به این اسیر و یتیم از پدر ببین یک چشم برخود افکن و یک چشم سوی من هم بر پدر نظر کن و هم بر پسر ببین این بی حیا حرامی هیچ احترام را سوی حریم خود همه نظاره گر ببین هر شنعتی که خصم زند در درون ما صد ره فزون بتر ز سنان سینه در ببین مرغان آشیان خود از چرخ تا تذرو پابند دام نایبه بی بال و پر ببین اینجا سرت به نیزه و فوجی نظرکنان در محضر یزید هم از این بتر ببین تا خون گرفت آن مژه هردم به دل مرا از داغ خویش یک رگ و صد نیشتر ببین ما را که پیشگاه بود بارگاه قرب منزل بهر خرابه ی بی بام و در ببین سامان رزمگه ز سرشکش گل اوفتاد ز آن رو مرور میر و سپه مشکل اوفتاد