شمارهٔ ۲۴۲

ص صفایی جندقی
0 Altın Yaprak
نگر مژگان و اشکم لوحش الله عشق و گلزارش که جای گل به دامن خون دل می جوشد از خارش زند مژگان به چشمم خارها از سیر این بستان من آن گلزار میخواهم که شکرخاست گلنارش همه عمر آنکه در کویت دل گم کرده می جوید چه باشد گر تو دل جویی کنی از لطف یکبارش خود از حالم نپرسیدی غمت اما نشد غافل دلی را خورد باید غم که غم باشد پرستارش من از عشقت برم جان حاش لله کی توانم کرد خصوص اکنون که هجران در هلاکم شد مددکارش به ناصح یک نظر بنمایمت گر رشک بگذارد که جاویدان به درد خویشتن سازم گرفتارش مباش ای دل به زهد مفتی اسلامیان مفتون که در هر دانه تسبیح است چندین حلقه زنارش چه پیش آمد ندانم خواجه را در بزم می خواران که چون خشت سرخم پای حوض افتاده دستارش صفایی چندی از دست تو پا پیچید در دامان کشید از کنج خلوت شوق دیگر ره به بازارش

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.