شمارهٔ ۲۷۸

ص صفایی جندقی
0 Altın Yaprak
باخاک ره اگر فلک آرد برابرم نگذارد از حسد که نهی پای بر سرم در ره گذاشت چشمم و بر خاک ره گذشت خاکم به فرق باد که ازخاک کمترم آرام دل به زلف دلارام بسته بود دردا که رفت دلبر و نگذاشت دل برم من با کمال یاسه به وصلت امیدوار این دولت از کجا شود آیا میسرم در گلشنم ز بال فشانی چه دل گشود ای کاش پیش از این به قفس ریختی پرم بی سایه ی سهی قد سروت به سیر باغ بر دیده برگ بید زند تیغ خنجرم تف دلم ز خشک لبی گر یقینت نیست اینک گواه سوز درون دیده ترم با روی زرد و اشک روان خوشدلم که شد ملک غمت مسخر از این گنج و لشکرم نتوان علاج هجر صفایی به صبر کرد باید درین مجاهده تدبیر دیگرم

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.