شمارهٔ ۳۰۶

به زندان بلا آونگ هجران ز بس ماندم شدم دلتنگ هجران بیا تا صیقل قربت زداید مرا ز آیینه ی دل زنگ هجران به رخش وصل برنه زین راحت ز زین رنج واکن ننگ هجران دودگلگون اشکم بر رخ این بس چه تازی بردلم شبرنگ هجران نشاندی بر سر خاک سیاهم بریز از دامن آخر سنگ هجران من و آهنگ هجران حاش لله نگر برما همی آهنگ هجران به بوی وصل کردم حیلتی چند نرستم آخر از نیرنگ هجران سپاهی بی کران سان دیده از اشک به سر دارم هوای جنگ هجران دگر دامان وصلت ندهم از دست گر این ره داریم از چنگ هجران مگر بوی وصالم سرخوش آرد نبینم کاش زین پس رنگ هجران صفایی تاج دار ملک غم شد چو پا بنهاد بر اورنگ هجران