۳- آیات ۲۱ تا ۲۸

قٰال نوح رب إنهم عصونی و اتبعوا من لم یزده مٰاله و ولده إلاٰ خسٰارا ۲۱ و مکروا مکرا کبٰارا ۲۲ و قٰالوا لاٰ تذرن آلهتکم و لاٰ تذرن ودا و لاٰ سوٰاعا و لاٰ یغوث و یعوق و نسرا ۲۳ و قد أضلوا کثیرا و لاٰ تزد الظٰالمین إلاٰ ضلاٰلا ۲۴ ممٰا خطییٰاتهم أغرقوا فأدخلوا نٰارا فلم یجدوا لهم من دون اللٰه أنصٰارا ۲۵ و قٰال نوح رب لاٰ تذر علی الأرض من الکٰافرین دیٰارا ۲۶ إنک إن تذرهم یضلوا عبٰادک و لاٰ یلدوا إلاٰ فٰاجرا کفٰارا ۲۷ رب اغفر لی و لوٰالدی و لمن دخل بیتی مؤمنا و للمؤمنین و المؤمنٰات و لاٰ تزد الظٰالمین إلاٰ تبٰارا ۲۸ گفت نوح پروردگارا بدرستی که ایشان نافرمانبرداری کردند و پیروی کردند کسی را که بیفزود آنها را مال او و ولد او مگر زیان ۲۱ و بد اندیشیدند بد اندیشیدنی بزرگ ۲۲ و گفتند نگذارید البته خدایانتان را و نگذارید و در او نه سواع را و نه یغوث را و نه یعقوق را و نه نسر را ۲۳ و بتحقیق که گمراه گردانیدند بسیاری را و نیفزود ستمکاران را مگر گمراهی ۲۴ از گناهان ایشان غرق گردانیده شدند پس داخل شدند در آتش پس نه یافتند برای خود از غیر خدا یاوری را ۲۵ و گفت نوح پروردگارا وا نگذار بر زمین از کافران دیاری را ۲۶ بدرستی که اگر واگذاری ایشان را گمراه کنند بندگان ترا و نیارند فرزندان مگر بدکاران ناسپاس ۲۷ پروردگارا بیامرز مرا و پدر و مادر مرا و کسی را که داخل شد در خانه من با ایمان و مر مؤمنین و مؤمنات را و میفزای ظالمان را مگر هلاکت ۲۸ نوح گفت ای رب من عاصی شدند قوم من وز من بنشنیدند پند پیروی کردند زآن کو زاید آن مال و فرزندان نکردش جز زیان از سران کردند مانا پیروی این گروه اعنی ز اشراف غوی مکرها کردند آن قوم سترگ مکرهایی بس شدید و بس بزرگ کودکان را بس نمودند از وضوح منع تا گیرند خود دوری ز نوح از الهان دست می گفتند باز می مدارید از پرستش وز نیاز مگذرید و باز مگذارید هم مر سواع و ود که بود آن دو صنم هم بمگذارید از صدق و وثوق مر یغوث و هم دگر نسر و یعوق ود به شکل مرد و شکل زن سواع بد یغوث آن شکل شیری در شیاع بد یعوق آن شکل اسب اندر ظهور نسر هم بر شکل مرغی از طیور همچنین گمراه کردند از وجوه این اکابر اکثری را زآن گروه لا تزد الظالمین إلاضلال بر عصونی عطف باشد این مقال نوح گفت اعنی که ای معبود پاک بر ستمکاران میفزا جز هلاک از ره اجرامشان غرقه شدند پس در آتش داخل آن فرقه شدند پس نه بهر خویش جز حق یافتند یاوری چون در بلاء بشتافتند گفت نوح ای رب من مگذار هیچ در زمین از کافرین دیار هیچ گر تو ایشان را هلی بر جای چند بندگانت را همه گمره کنند می نزایند این جماعت در تماس هیچ غیر از فاجران ناسپاس می بیامرزم تو ای رب الکرم والدینم را ز فضل خویش هم وآنکه اندر خانه ام داخل شده مؤمن و موقن در این بیت آمده هم تمام مؤمنین و مؤمنات که شدند از دار دنیا با ثبات بر ستمکاران بگذشته ز حد می میفزا جز هلاک و رنج بد