۳۸- آیات ۱۱۳ تا ۱۱۶

لیسوا سوٰاء من أهل الکتٰاب أمة قٰایمة یتلون آیٰات اللٰه آنٰاء اللیل و هم یسجدون ۱۱۳ یؤمنون باللٰه و الیوم الآخر و یأمرون بالمعروف و ینهون عن المنکر و یسٰارعون فی الخیرٰات و أولٰیک من الصٰالحین ۱۱۴ و مٰا یفعلوا من خیر فلن یکفروه و اللٰه علیم بالمتقین ۱۱۵ إن الذین کفروا لن تغنی عنهم أموٰالهم و لاٰ أولاٰدهم من اللٰه شییا و أولٰیک أصحٰاب النٰار هم فیهٰا خٰالدون ۱۱۶ نیستند یکسان از اهل کتاب گروهی باشند ایستاده می خوانند آیتهای خدا را اوقات شب و ایشان سجده می کنند ۱۱۳ می گروند بخدا و روز بازپسین و می فرمایند بخوبی و باز می دارند از ناشایسته و می شتابند در خیرات و آن گروه از شایستگانند ۱۱۴ و آنچه را می کنند از خوبی پس ناسپاسی کرده نمی شوند هرگز آن را و خدا دانا بپرهیزکارانست ۱۱۵ بدرستی که آنها که کافر شدند هرگز کفایت نکند از ایشان مالهاشان و نه فرزندانشان از خدا چیزی را و آن گروه اهل آتشند و ایشان در آن جاویدانند ۱۱۶ مر مساوی نیستند اهل کتاب فرقه ای ز ایشان سرند اندر ثواب قایم و خوانندة آیات حق ذاکر و ساجد به لیل اندر غسق بر خدا و یوم دین از مؤمنان آمر و ناهی ز حق بر مردمان امر بر معروف و نهی از ناروا میکنند از بهر فرمان خدا سارع و ساعی به خیرات از یقین وآن کسانند از عباد صالحین از یهودان چند تن مسلم شدند دیگرانشان طعنه بر ایمان زدند که میان ما بدند ایشان ذلیل بد نژاد و احمق و دزد و بخیل خوب شد کز دین ما خارج شدند در طریق مسلمین ناهج شدند زآنکه ز ایشان بود ما را ننگ و عار آمد این آیت پس از پروردگار کز یهود آن ها که در دین آمدند حق پرست و مؤمن و مسلم شدند برده اند از راه دین فرمان حق رسته اند از کفر و ظلم ماسبق نیستند ایشان مساوی در نمود با شیاطین بشر یعنی یهود آن کسان روشن دل و نورانیند وین خسیسان تیره و ظلمانیند نیستشان در باطن و ظاهر فروغ هر چه گویند از خدا باشد دروغ برخلاف اهل ایمان و صلاح کز خدا گشتند فایز بر فلاح یفعلوا من خیر یعنی می کنند شکر نعمت های حق را بی گزند نیستند ایشان به نعمت ناسپاس اوست دانا بر عباد حق شناس وآنکه کافر شد به نعمت از حسد نیست کافر هیچشان مال و ولد از خدا و نعمت او سرکشند جاودان این فرقه اندر آتشند